Tåkeprat: Lokaliseringsframhald

«Det er enkelte utfordringar knytte til dei medarbeidarane som sit i landskapsløysingar. Kontrakten med selskapet gir god fleksibilitet til å kunne vurdere alternative lokaliseringar for direktoratet relativt raskt. Direktoratet vil i 2009 gjennomføre ein grundigare behovsanalyse for å vurdere den framtidige lokaliseringa av direktoratet, inkludert om det er mogleg å bli verande.»

Kommentar frå redaksjonen:
Er det mogleg å sitje i ei landskapsløysing? Sit ein ikkje heller i landskap? Og dersom direktoratet har «utfordringar knytte til» medarbeidarar i landskap, så kan det vel ikkje tyde noko anna enn at dei som sit i kontorlandskapet, ikkje trivst. I den andre setninga finn vi fleire overflødige ord som ikkje gjev naudsynt informasjon. Vi treng ikkje «god fleksibilitet til å kunne vurdere alternative lokaliseringar» dersom vi greier oss med «gjer det mogleg å flytte».

Denne teksten er eit tydeleg døme på at substantiva i staten spreier seg som kongekrabbar, til skade for andre ordklasser. Direktoratet kunne i staden ha uttrykt seg slik:

«Medarbeidarane som sit i landskap, er ikkje heilt nøgde. Kontrakten med selskapet gjer det mogleg for direktoratet å flytte att om ikkje lenge, om det trengst. Direktoratet vil i 2009 gjennomføre ein grundigare behovsanalyse for å vurdere om direktoratet skal flytte, og i så fall kvar.»

Gode råd
Unngå substantivsjuke.
Ikkje bruk lange ord (landskapsløysing) dersom korte (landskap) duger.
Spar på orda.